[Terjemahan Lagu] Ahtapotlar by Zakkum

Ahtapotlar / Gurita-gurita
Zakkum

Biz güzel olamadık, sorular soramadık
kita tidak bisa (baik-baik) bersama, tidak bisa saling bertanya

Birbirimizden başka bir cevap bulamadık
tidak bisa menemukan jawaban lain di antara kita

Biz hiç alışamadık, bir kalıba uyamadık
kita tidak pernah saling terbiasa, tidak bisa saling melengkapi

Birbirimizden başka bir dala konamadık
di antara kita tidak bisa menempati tempat lain (bersamaan)

Son bir gece daha çirkin olalım
kita bersama untuk malam terakhir

Aynalara değil birbirimize bakalım
bukan pada cermin, kita saling memandang

Bir hayattı tutunamadık
kita tidak dapat bertahan hidup bersama

Gel ona bir son yazalım
mari kita akhiri

(Gel ona noktayı koyalım)
(mari kita sudahi saja)

Biz güzel olamadık, dikiş tutturamadık
kita tidak bisa bersama, kita tidak bisa mempertahankannya

Birbirimizden başka bir siper bulamadik
tidak bisa menemukan pelindung yang lain di antara kita

Biz başa çıkamadık, kafa tutamadık
kita tidak bisa mengatasinya, kita tidak sepemikiran

Birbirimizden başka bir hayat bulamadık
tidak bisa menemukan kehidupan yang lain di antara kita

Gömleğim beyaz olsun, sen seç kravatımı
aku pakai kemeja putih, kamu pilih dasinya

Eteğin kırmızı olsun, açık bırak saçlarını
kamu pakai rok merah, rambutnya diurai saja

Son kez giyin benim için ve sen ütüle kravatımı
terakhir kali berpakaian untukku dan kamu setrika dasiku

Bir kağıt bir kalem bul, karala son satırlarını
cari secarik kertas dan pena, tulislah kata-kata terakhir

Ahtapotlar gibi son defa dolanalım birbirimize
kita saling berpelukan seperti gurita untuk terakhir kalinya

Ellerimde ellerin elele, elele, elele, elele
saling berpegangan tangan

[Terjemahan] Milli Mücadele'de Kınalı Eller

Judul: Milli Mücadele'de Kınalı Eller
Karya: Osman Alagöz
Penerbit: Kaynak Yayınları
Tahun terbit: Februari 2014, Cetakan ke-15


Sayfa 11
İş Başa Düştüğü Zaman

1877'nin Kasımıydı.
Erzurum dağlarını beyaz bir kefen gibi bürümüştü karlar. Kışın soğukluğuna inat, Osmanlı-Rus Savaşı bütün yakıcılıgıyla ve yürekleri dağlayan acısıyla devam ediyordu.

Eli silah tutan Erzurumlu, bir taraftan cephede düşmanla mücadele ediuor bir taraftan da soğuğa karşı direnmeye çalışıyordu.

Kadınlar, cepheye gönderdikleri yiğitleri için dualar ediyordu. Duanın ruhu okşayan ikliminde ölüm, sonsuzluğa kanat çırpmak demekti o yiğitler için.

Cepheye gönderdiği yiğidi için, titreyen kalbinin hassasiyetiyle ümide adanmış dualar eden yeni bir gelin vardı. Daha yirmisindeydi, adı Nene Hatun. Hayata dair ümitleri vardı. Huzurun gölgesinde en has sevgilere bir gelecek hayal ediyordu, ama şimdi savaşın soğukluğu düşmüştü titreyen kalbine ve hayallerinin üstüne.

Üç gün önce cepheden yaralı olarak getirilen ağabeyini kaybetmişti Nene gelin.

Göğsünden aldığı yarayla aşırı kan kaybeden ağabeyi Hasan, önden gidenlerin kervanına katılmış, dinin ve milletin selameti için gözünü kırpmadan ölüme koşanların saflarında o da yerini almıştı.




Halaman 11
Ketika Harus Berjuang

Bulan November 1877.
Salju memutih di pegunungan di Erzurum, seperti ditutupi kain kafan. Tidak mempedulikan dinginnya musim dingin, perang Ottoman-Rusia terus berlanjut.

50 orang bersenjata dari Erzurum, di satu sisi berperang melawan musuh, di sisi lain berusaha melawan rasa dingin.

Para wanita, berdoa untuk para pejuang yang sedang berjuang di medan perang.
Bagi para pejuang, semagat doa yang membelai tersebut bagai mengepakkan sayap menuju keabadian.

Di antara para pejuang itu, ada juga pengantin baru yang mendedikasikan dirinya sepenuh hati. Namanya Nene Hatun, baru berumur 20 tahun. Ia memiliki harapan dalam hidupnya. Ia memimpikan masa depan dengan cinta terbaik dalam bayang-bayang perdamaian, tetapi sekarang hatinya yang bergetar dan mimpi-mimpinya telah jatuh ke dinginnya medan perang.

Tiga hari yang lalu, Nene Hatun kehilangan kakak lelakinya yang terluka di medan perang.

Kakak lelakinya, Hasan, yang kehilangan banyak darah karena luka di dadanya, bergabung dengan kafilah pertama, di barisan orang-orang yang tanpa berkedip berlari menuju "kematian" demi keselamatan agama dan bangsa.

[Terjemahan] Dürtü

Judul Novel: Dürtü (Töre Cinayetin Gerçek Hikayesi)
Karya: Abdurrahim Küçük
Penerbit: Yenda
Tahun terbit: Desember 2006


Sayfa 5
Zaide, adliye binasının üçüncü katında, etrafındaki kalabalıktan habersiz,merdiven çıkışının hemen sağında bir köşede oturuyordu. Yalnızlığı, kalabalık şehirlerde yaşayan insanların onca kalabalığın içinde yaşadıkları yalnızlıkların, kendi içlerinde nasıl da uzlette oldukların silueti gibiydi. Dikine bir tüneli andıran merdivenin dışını çeviren duvarın birazcık kuzey doğusuna kalan kısmında, kuytu bir köşede bulunan kırık bir iskemleye ilişen Zaide, ara sıra etrafındaki insanları süzüyor, bir müddet sonra çökük omuzları arasındaki başını göğsüne yapıştırırcasına öne eğerek ayaklarına bakıyor, bazen de gözlerini bir boşluğa odaklıyor, dakikalarca orada kalakalıyordu. Hal-i melal-i, iğreti oturduğu iskemlesinde, kulaklarını bir sese kenetlemiş, kaçacakmış gibi duran ürkek bir tavşan andırıyordu. Her halinden, yanlış adreste olduğunu anımsatan bir davranış içinde olduğu seziliyordu.

Adliye, alt katı önden ve arkadan demir parmaklıklarla çevrilmiş, üst katların cam kenarları mavi boyayla boyanmış, duvarları ise arasında mavi beneklerin bulunuşuyla, yeni inşa edilmiş bir ev görünümündeydi. Önünde bekleyen polisler ven insanların yoğun giriş çıkışları, bir de giriş kapısındaki "...... Adliyesi" yazılı tabela olmasa, normal bir evden ayırt etmek kolay değildi. Dört kat olarak yapılmış olan binanın dış boyasının yeni olması da, ev görünümü gerçeğini bir kez daha da pekiştiriyordu.


Halaman 5

Zaide, sedang berada di gedung pengadilan lantai 3. Tanpa mempedulikan keramaian di sekitarnya, ia duduk di pojokan dekat tangga. Kesepian itu seperti siluet orang-orang di kota-kota yang padat penduduknya. Zaide, duduk di sebuah kursi rusak di pojokan itu. Beberapa menit ia diam di sana. Sesekali, ia menunduk, merapatkan dagunya ke dadanya dan menatap kakinya. Terkadang ia memfokuskan matanya pada tempat kosong. Dari tempat duduknya, telinganya mendengar suara, ia seperti seekor kelinci pemalu yang akan melarikan diri. Dalam hal apapun, ia dianggap berada dalam perilaku yang mengingatkan pada alamat yang salah.

Gedung pengadilan ini seperti sebuah rumah yang baru dibangun, dengan lantai bawah bagian depan dan belakang dikelilingi pagar besi, tepi kaca dari lantai atas dicat dengan warna biru, sedangkan di antara dindingnya diberi desain dengan bintik-bintik biru. Jika saja di depan tidak terdapat polisi-polisi yang menjaga dan tidak banyak orang yang keluar masuk, juga jika di pintunya tidak terdapat plang bertuliskan "Pengadilan .......", gedung ini susah dibedakan dari sebuah rumah. Meskipun gedung berlantai empat ini eksteriornya dicat baru, sekali lagi hal ini memperkuat penampilannya sebagai sebuah rumah.


---------------------------------------------------

Arka kapak

"Memnune:
Kocası Süleyman'ın ölümümün üzerinden kısa bir süre geçtikten sonra, töre gereği kayını Beşiroyla evlendirildi...

Koca evine gelinlikle giden ancak gelinlikle çıkardı. Ancak ikinci gelinliğin birincisinden farkı duvaksız olmasıydı...

Beşiro, abisinden kalma iki yeğenine babalık, onun eşinede kocalık edecekti. Töre böyledi. Böyle gelmiş böyle gidecekti..."


Cover belakang

"Memnune:
tidak lama setelah kematian suaminya Süleyman, menurut tradisi, ia dinikahkan dengan adik iparnya Beşiro...

Datang ke rumah suami memakai gaun (putih) pengantin, ketika pergi (untuk selamanya) pun memakai gaun putih. Gaun putih yang kedua adalah kain kafan.

Beşiro, harus menjadi suami dari istri dan bapak dari dua anak yang ditinggalkan oleh kakaknya. Beginilah tradisi. Telah terbentuk seperti ini, dan seperti ini akan terus berlangsung..."